De rector schrijft tien keer per jaar een column: ‘De rector spreekt’. Geschreven om aan te zetten tot nadenken of om te prikkelen. Soms deelt de rector zijn eigen mening, maar soms ook niet. De columns verschijnen zijn na te lezen op de website van de school onder nieuwsberichten.

De afgelopen maanden was ik in België, Luxemburg, Frankrijk, Duitsland, Zwitserland en Spanje. Leuk dat reizen weer kan, maar na de eenwording van Europa verwacht je toch een soort van gezamenlijk beleid op het gebied van toegang, hygiëne en benodigde reisformulieren. Niets is echter minder waar. Het lijkt wel weer 1992. Voor je met het vliegtuig op reis gaat moet je jezelf eerst door een brij van onmogelijke formulieren worstelen, waar je gegevens in moet vullen die al bekend zijn. Dat kost je zo een paar uurtjes. Corona heeft de zwakke plek van Europa mooi blootgelegd: we wantrouwen elkaar. Van de gezamenlijke droom uit de jaren 90 is weinig meer over. Als het er werkelijk op aankomt is het toch weer eigen volk eerst.

Is dit erg? Ik denk van wel. Europa is aanmerkelijk minder populair dan tientallen jaren geleden. Maar hoe je het ook wendt of keert, we zijn geopolitiek en economisch tot elkaar veroordeeld. In het geweld van de VS en China kan Europa alleen samen een blok vormen en een handelsland als Nederland leeft van de export naar Duitsland, Frankrijk en Italië. God heeft Nederland twee geschenken gegeven: onze handelsmentaliteit en de haven van Rotterdam! Als we al iets produceerden, hebben we het de laatste jaren zorgvuldig afgebouwd of uitbesteed aan landen in het verre oosten. Zonder export vallen we terug op onze landbouw waar weer allerlei milieunadelen aan kleven. Kortom, er zijn heus groepen Nederlanders te vinden die vandaag nog uit de Europese Unie willen stappen, maar dat zal zeer grote consequenties hebben voor onze welvaart.

Wat leren wij onze leerlingen in dit landschap? Allereest is het niet onze bedoeling Europa te promoten of af te raden, wij willen graag dat leerlingen zelf leren nadenken en zo een eigen mening vormen. In Goirle en omgeving is Europa misschien niet het belangrijkste onderwerp maar papa of mama gaat toch wel even tanken in Poppel of inkopen doen bij de bierschuur. Belastingen beïnvloeden, hoe klein ook, ons dagelijkse leven. We hebben ook leerlingen uit België die bij binnenkomst een totaal ander schooladvies hebben dan hun Nederlandse vriendjes. En dat zijn alleen nog maar praktisch problemen. Op een afstand van 20 kilometer is er al een groot cultuurverschil waarneembaar. Wie om 12 uur in Antwerpen een kop koffie wil drinken in een horecazaak wordt uitgelachen: “Wij lunchen hier om deze tijd meneer”.

Wij maken onze leerlingen wereldwijs. Daarom is het sowieso belangrijk dat ze leren dat er tussen landen en werelddelen grote verschillen zijn. Soms worden die ook bewust in stand gehouden. Maar als je je staande wilt houden in de met elkaar verbonden wereld van morgen, moet je weten wat er in de wereld speelt en op zijn minst kunnen verklaren waarom er verschillen zijn. Of je dit nu goed of slecht vindt. Overigens doen wij dit nog te weinig. We leren nog te veel op school, binnen de veilige muren. Daar willen we graag verandering in brengen. Leren doe je op school, maar ook daarbuiten. Zeker als het gaat om vaardigheden en competenties. En dus gaan we in de toekomst meer op pad. Om dit mogelijk te maken, hebben we de ouderbijdrage al afgeschaft. Immers, ook een uitstapje naar Lille met de sectie Frans is een belangrijk onderdeel van ons leren en moet dus voor iedereen toegankelijk zijn. Zo dragen we toch een beetje bij aan de promotie van Europa.

Administratie